Φωτό :

Όθωνος κ' Αμαλίας, Πάτρα 1950

"Πρώτα σε αγνοούν, κατόπιν σε κοροϊδεύουν, ύστερα σε πολεμούν, μετά κερδίζεις",Mahatma Gandhi

"Πρώτα σε αγνοούν, κατόπιν σε κοροϊδεύουν, ύστερα σε πολεμούν, μετά κερδίζεις", Mahatma Gandhi

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Όλη η αλήθεια για τα γενόσημα φάρμακα!!!

Μιλάμε ότι οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι. Έχουν βάλει στόχο να διαλύσουν τα πάντα, από οικονομία, παιδεία, άμυνα μέχρι την υγεία. Η νέα καραμέλα : τα γενόσημα!!! Θα μας τρελλάνουν εντελώς. Τώρα ή "σκιντζήδες" είναι ή έχουν άλλα στο μυαλό τους. Τί να πούμε ; Διαβάστε το εμπεριστατωμένο άρθρο και θα καταλάβετε τι εννοώ.
ΠΟΚΑΛΥΨΗ:
Προς τον
Αξιότιμο
κ. Άρη Πορτοσάλτε
Δ/ντή Ραδιοφωνικού Σταθμού SKAI
Χαλάνδρι, 2 Μαρτίου 2012

Αγαπητέ κύριε Πορτοσάλτε,

Σας άκουσα το πρωί, 2 Μαρτίου 2012, που συζητούσατε με τον κ. Πατούλη για φάρμακα και βιοισοδυναμία και ίσως βοηθήσω να γίνει το θέμα πιο κατανοητό.
Στην συζήτηση σας είπατε ότι με την συνταγογράφιση με δραστική ουσία μεταφέρεται η απόφαση & ευθύνη για την θεραπεία του ασθενή από τον ιατρό στον φαρμακοποιό. Δεν είναι έτσι, ούτε ο ιατρός ούτε ο φαρμακοποιός έχουν ευθύνη για την απόφαση του ποιού σκευάσματος θα πάρει ο ασθενής. Κάθε φορά που πάει ο ασθενής (με λοίμωξη, διαβήτη, υπέρταση, χοληστερίνη, σχιζοφρένια, κλπ) στο φαρμακείο θα του δίνεται το φθηνότερο. Την απόφαση και ευθύνη θα έχει το Ελληνικό κράτος που το επιβάλλει.
Για να θεωρηθεί κάποιο γενόσημο/αντίγραφο φάρμακο βιοισοδύναμο με το πρωτότυπο πρέπει να το αποδείξει με μελέτη βιοισοδυναμίας. Τα επιτρεπτά όρια για να θεωρηθεί βιοισοδύναμο από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων είναι 80% έως 125% (δείτε το συνημμένο αρχείο:
http://www.ema.europa.eu/docs/en_GB/document_library/Scientific_guideline/2010/01/WC500070039.pdf (Σελίδα 15, πρώτη παράγραφος «Acceptance Limits»).
Δηλαδή, εάν το πρωτότυπο, που γράφει 100mg στο κουτί, έχει κλινική διαθεσιμότητα 100, τότε το εγκεκριμένο γενόσημο/αντίγραφο του, που γράφει 100mg στο κουτί, μπορεί να έχει κλινική διαθεσιμότητα από 80 έως 125.
Φανταστείτε λοιπόν:
Ασθενής με χρόνια πάθηση που είναι ρυθμισμένος σε ένα φάρμακο (πρωτότυπο ή μη) που έχει κλινική διαθεσιμότητα 100. Με την εφαρμογή του μέτρου, τον επόμενο μήνα που θα πάει στο φαρμακείο παίρνει το φάρμακο Α (ίδια δραστική ουσία) με κλινική διαθεσιμότητα 80, διότι είναι το φθηνότερο. Τώρα μειώνεται η αποτελεσματικότητα κατά 20% και δεν είναι καλά ρυθμισμένος. Προβληματίζεται και ο ασθενής και ο ιατρός. Ίσως αυξήσουν και την δόση. Ύστερα από κάποιο διάστημα το φάρμακο Χ είναι το φθηνότερο (ίδια δραστική ουσία) που έχει κλινική διαθεσιμότητα 125. Ξαφνικά ο ασθενής παίρνει 56% περισσότερο φάρμακο από την προηγούμενη μέρα. Τώρα έχει ανεπιθύμητες ενέργειες, πονοκεφάλους, ξηροστομία. Ούτε ο ιατρός, ούτε ο φαρμακοποιός, ούτε ο ασθενής έχει κάνει κάτι διαφορετικό, και κανείς τους δεν ξέρει τι, και γιατί, συμβαίνει στον ασθενή.
Εσείς, εάν είσαστε ο ιατρός, και βλέπατε ότι ο ασθενής σας, παίρνοντας τόσο καιρό το ίδιο φάρμακο (ίδια δραστική), έχει χάσει την ρύθμιση και έχει ανεπιθύμητες ενέργειες τι θα κάνατε;
Στον επόμενο ασθενή με την ίδια πάθηση τι θα κάνετε τώρα που έχετε χάσει την εμπιστοσύνη στην δραστική ουσία;
Η δραστική ουσία που θα πάρει την θέση του στην θεραπευτική φαρέτρα με ποια κριτήρια θα την διαλέξετε;
Μήπως θα διαλέγατε κάποια δραστική ουσία που είχε πατέντα για να μην πάρει ο ασθενής όποιο φάρμακο θέλει το κράτος εκείνη τη στιγμή;
Αυτό θα ήταν φθηνότερο από το προηγούμενο;

Με εκτίμηση,
Σοφία Μελά
Φαρμακοποιός
Δ/ντρια Επιστημονικών Θεμάτων ΣΦΕΕ
τ. Δ/ντρια ΕΟΦ

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Μεγάλη απάτη Μπάμπη γίνεται με τα λεγόμενα γενόσημα.
Χαρακτηριστικό είναι ότι στα δημόσια νοσκομεία σε ασθενείς που δεν έχουν ασφάλεια ώστε να τα πληρώσει το ταμείο τους γράφουν γενόσημα φάρμακα.Δηλ. σε ταμείο όπως της προνοίας ή σε αποροίας.
Μεγάλη μούφα.
άλλος λέει ότι τα γενόσημα που κατασκευάζονται στην Ελλάδα είναι ασφαλή!
Τρέχα γύρευε.
Με την υγεία του κόσμου παίζουν τώρα!
Από την Ινδία που έρχονται τα γενόσημα(μερικά) και με μελέτες μερικών μηνών περιμένουν να πιστέψουμε ότι είναι ασφαλή;
Και γιατί ένα πρωτότυπο φάρμακο κοστίζει 800 ευρω και το αντίγραφό του κοστίζει 50 ή 60 ευρω;;;;
Το ίδιο είναι;;;
Και αν είναι ασφαλή γιατί τόσα χρόνια που δεν είχαμε οικονομικά προβλήματα δεν τα έβγαζαν στην κυκλοφορία;
τυχαίο και αυτό;
Εχω τις επιφυλάξεις μου πάντως.Θα δούμε που θα πάει αυτο.

Ανώνυμος είπε...

Η κυρία Μελά γράφει πως "τα επιτρεπτά όρια για να θεωρηθεί βιοισοδύναμο από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων ένα αντίγραφο έναντι ενός πρωτότυπου είναι 80% έως 125%" και σε αυτό δίνει αυθαίρετα και λανθασμένα την ερμηνεία "...εάν το πρωτότυπο, που γράφει 100mg στο κουτί, έχει κλινική διαθεσιμότητα 100, τότε το εγκεκριμένο γενόσημο/αντίγραφο του, που γράφει 100mg στο κουτί, μπορεί να έχει κλινική διαθεσιμότητα από 80 έως 125". Δεν ξέρω αν το κάνει λόγω μη καλής ενημέρωσης ή για άλλο λόγο. Εγώ πάντως οφείλω να αποκαταστήσω την επιστημονική ορθότητα και αλήθεια.

Όπως λοιπόν μπορεί κανείς να διαβάσει στο παραπάνω έγγραφο-οδηγία και μάλιστα στην ίδια ακριβώς παράγραφο που η κυρία Μελά μνημονεύει, οι δύο παράμετροι που πρέπει να μετρηθούν για να τεκμηριωθεί ή όχι η βιοισοδυναμία είναι η AUC(0-72h) και η Cmax. Για αυτές τις δύο παραμέτρους πρέπει να συγκριθούν οι ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΟΙ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΙ (του αντιγράφου προς το πρωτότυπο) και αυτοί να μην διαφέρουν περισσότερο από 8:10. Έτσι προκύπτει το εύρος για το επιλεγόμενο ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ (CONFIDENCE INTERVAL) να είναι 8/10=0,80 για το χαμηλό όριο και 10/8=1,25 για το υψηλό όριο. Αυτό σημαίνει ότι για ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ 90% οι αριθμητικοί λόγοι των δύο παραπάνω παραμέτρων πρέπει υποχρεωτικά να βρίσκονται μεταξύ των ορίων 0,80 και 1,25 δηλαδή με πιο απλά λόγια πρέπει να υπάρχει πιθανότητα 90% να συμβεί κάτι τέτοιο. Άρα μιλάμε για αριθμητικούς λόγους και αυτό σημαίνει ότι η ονομαστική ισοδυναμία είναι το 1. Αν λοιπόν το υπό μελέτη αντίγραφο, με βάση την μεθοδολογία της οδηγίας, έχει έναν αριθμητικό λόγο μέσων τιμών AUC(0-72h) και Cmax αντιγράφου/AUC(0-72h) και Cmax πρωτοτύπου κοντά στο 1, αυτό σημαίνει ότι είναι βιοισοδύναμο. Άρα η υπό εξέταση μεθοδολογία, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είναι αποδεκτή και σε χρήση από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, με κανέναν τρόπο ΔΕΝ υποδηλώνει ότι είναι δυνατόν να υπάρχουν διαφορές στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα των υπό σύγκριση φαρμάκων της τάξεως του 45% (από -20% έως και +25%) ΚΑΙ αυτά να θεωρούνται βιοισοδύναμα. Ούτε ότι είναι δυνατό να υπάρχουν οι διαφορές στην αποτελεσματικότητα που η κυρία Μελά αναφέρει και αυτά να θεωρούνται και πάλι βιοισοδύναμα. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει: η μεθοδολογία διασφαλίζει πως για να προκύψει η υπό έρευνα βιοισοδυναμία ο αριθμητικός λόγος πρέπει να είναι πολύ κοντά στο 1 προκειμένου οι μέσες τιμές να βρίσκονται εντός των αποδεκτών ορίων. Έτσι, η αναμενόμενη θεραπευτική διαφορά δύο σκευασμάτων, που προέκυψε να είναι βιοισοδύναμα βάση του παραπάνω στατιστικού μοντέλου, δεν αναμένεται να είναι πάνω από 5% και πράγματι αυτό επιβεβαιώνεται από την κλινική πράξη.

Ο τρόπος αυτός υπολογισμού της βιοισοδυναμίας είναι ικανοποιητικός για μεγάλο αριθμό φαρμάκων. Πιο αυστηρά στατιστικά μοντέλα θεωρούνται απαραίτητα σε περιπτώσεις φαρμάκων με μικρό θεραπευτικό δείκτη πχ διγοξίνη, κυκλοσπορίνη, θεοφυλλίνη, φαινυντοϊνη, λίθιο κλπ. Φάρμακα με υψηλή μεταβλητότητα επίσης απαιτούν άλλη αντιμετώπιση πχ ιτρακοναζόλη καθώς και τα φάρμακα που παρουσιάζουν μη γραμμική φαρμακοκινητική πχ παροξετίνη.

Κλείνοντας να συνοψίσω: το κακό αντίγραφο προκύπτει ότι είναι κακό ακριβώς επειδή ΔΕΝ μπορεί να ανταποκριθεί στις διεθνείς επιστημονικές προδιαγραφές ελέγχου της βιοισοδυναμίας του και ΟΧΙ το αντίθετο.

Αυτά τα λίγα γιατί στο τέλος θα χαζέψουμε όλοι μας.


Α.Α.
Φαρμακοποιός